شيعيان در عصر ظهور حضرت مهدى (ع)در طليعه ياران او هستند ودر عصر ظهور به اوج اقتدار و شكوه خواهند رسيد.

امام صادق (ع) فرمود: شيعيان ما در حكومت قائم (ع) سروران و زمامداران زمين، وفرمانروايان آن هستند و به هركدام، قدرت و نيروى چهل قهرمان داده مى شود(1)

ونيز فرمود: خداوند خوف وترس را از قلب شيعيان ما بركنده و آن را در قلب دشمنان ما جاى مى دهد . از اين رو هركدام از آنان برنده تر از نيزه وپرشهامت تر از شيرند. دشمنان را با سرنيزه خويش زخمِ كارى مى زنند و به وسيله شمشير از پاى درمى آورند وپايمال مى سازند. (2)

در روايات است: هنگامى كه قائم (ع) قيام كند، خداوند در دستگاه شنوايى وبينايى شيعيان ما، گستردگى وكشش ويژه اى مى بخشد تا ميان آنان ومهدى ما، واسطه و نامه رسان يا فاصله اى نباشد(3)

يا اين كه فرموده اند: مؤمن درعصرقائم (ع) در حالى كه در مشرق است، برادر خويش را كه در مغرب است مى بيند وهمان گونه كه در مغرب است، برادر مؤمن خويش را در مشرق مى بيند. (3)

امام باقر(ع) فرمود: مردم، ماليات اموال و امكانات خويش را خود به دلخواه وافتخار به سوى دولت مهدى مى برند و خداوند بر شيعيان، چنان وسعت و بركت و رفاه و امكاناتى ارزانى مى دارد كه اگر حقيقت سعادت ونيكبختى را نمى فهميدند وبه ارزش هاى اخلاقى آراسته نبودند، مست امكانات مى شدند وبه طغيان وتجاوز سربرمى داشتند، اما آنان به دليل رشد فكرى وتكامل عقلى، خداى را سپاس مى گذارند وبه وظايف خويش در نهايت جديت عمل مى كنند. (4)

اين روايت نشانگر اوج رشد فكرى وتكامل عقلى شيعيان در عصر ظهور است

  انقلاب حضرت مهدى (ع) هم چون ديگر انقلاب ها،بدون مقدمه وزمينه سازى به وجود نمى آيد، بلكه در آستانه ظهور، حركت هايى پا مى گيرد وزمينه را براى ظهور آن حضرت فراهم مى آورد. بخش عمده اى از رواياتى كه درباره رويدادهاى پيش از ظهور وياران حضرت مهدى (ع)آمده است، درباره ايران و ايرانيان است كه با تعبيرات گوناگونى مانند: اهل فارس، عجم، اهل خراسان، اهل قم، اهل طالقان، اهل رى و... بيان شده است. با بررسى مجموع اين روايات به اين نتيجه مى رسيم كه دركشور ايران، پيش از ظهور، نظامى الهى و مدافع ائمه معصومين (ع)و برپا مى گرددكه مورد نظر امام زمان (ع) است و نيز مردم ايران، نقش عمده اى در قيام آن حضرت دارند (1) رسول خدا(ص) مى فرمايد: مردمى از مشرق زمين قيام مى كنند و زمينه را براى قيام حضرت مهدى (ع) فراهم مى سازند. (2) نيز مى فرمايد: پرچم هاى سياهى از سمت مشرق خواهد آمدكه دل هاى آنان همانند پاره هاى آهن است پس هركس از حركت آنان آگاهى يافت، به سوى آنان برود وبا آنان بيعت كند هر چند لازم باشدكه بر روى يخ حركت کند (3)امام باقر(ع) مى فرمايد:گويا قومى را مى بينم كه در مشرق قيام كرده اند و حق را مى طلبند، ولى حق را به آنان نمى دهند .بار ديگر طلب مى كنند ولى باز به آنان واگذار نمى كنند.در اين حالت، شمشيرها را از نيام كشيده، بر شانه مى گذارندكه در اين هنگام، دشمن خواسته آنان را مى پذيرد، ولى آنان نمى پذيرند وقيام مى كنند وحق را واگذار نمى كنند، مگر به صاحب امر. كشتگان آنان شهيدند واگر من آنان را درك مى كردم، خودم را براى صاحب اين امر آماده مى كردم.(4)

در اين روايات، به روشنى از برپايى قيام ها و انقلاب هابى در آستانه ظهور حضرت مهدى (ع) خبر داده شده است. همه روايات بر اين نكته اتفاق دارند كه پيش از ظهور مهدى (ع) حكومتى به رهبرى يكى از صالحان، كه گمان مى رود از فرزندان پيامبر(ص) هم باشد، در ناحيه مشرق تشكيل مى گردد و زمينه ظهور را مهيا مى سازد و اين حكومت، تا ظاهر شدن حضرت مهدى (ع) وتسليم آن به حضرت ايشان ادامه مى يابد.بر همين اساس، برخى تشكيل دولت شيعى مذهب صفويه راكه پس از قرن ها استيلاى حاكمان مستبد و متعصب عامى مذهب، روى كار آمد، همان دولتى دانسته اندكه در روايات، از جمله زمينه سازان حكومت مهدى (ع) به شمارآمده است .(5)

در زمان ما نيز، برخى با استناد به ويژگى هايى كه در روايات آمده، انقلاب اسلامى ايران را كه در سال 1357 هـ. ش به رهبرى امام خمينى (ره) به پيروزى رسيد، همان دولتى دانسته اند كه زمينه را براى ظهور وقيام مهدى (ع) آماده مى كند. در هر صورت، گر چه قرائن فراوانى اين احتمال را قوت مى بخشد، ولى دليل قطعى كه ثابت كند منظور از حكومت زمينه ساز، انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى (ره) است، در دست نيست. (6

می دانم که ظهور نزدیک است...

می دانم که باید در ادینه ای نه چندان دور, منتظرت باشیم.

این را از خشم طوفانهای زندگی فهمیدم.

می دانم که در پس هر هفته, ادینه ای است, از برای منتظران چشم به راه.

این را از نگاه های در افق خیره مانده فهمیدم...

می دانم که تو, در پایان راه انتظار, خود به انتظار نشسته ای.

این را از تپش ثانیه های قلبم به وضوح دیدم.

می دانم که در ادینه ای نزدیک, بغض انتظار خواهد شکست.

این را از بغض شکسته اسمان فهمیدم.

می دانم که از دست ما به تنگ امده ای.

می دانم از لجن زار زندگی مان رنج می بری.

این را از سرخی دل,که لاله های هجران در ان روئیده بود فهمیدم.

 بر اساس روايات،اعمال شيعيان در روزهاى دوشنبه و پنج شنبه بر امام زمان (ع) عرف مى شود.

در اين صورت لازم است انسان، مراقب باشد عملى را مرتكب نشودكه حين عرضه اعمال، باعث شرمندگى او نزد امام (ع) شود و آن وجود مقدس را برنجاند.

از امام مهدى (ع) روايت شده كه:اعمال امت در هر دوشنبه وپنج شنبه بر پيغمبر(ص) عرضه مى شود، پس به آن آگاه مى گردد.

همچنين بر ائمه (ع) عرضه مى شود و به آن علم پيدا مى كنند.(1)

روايات در باب عرضه اعمال به حضرات ائمه (ع) به حد تواتر است، ولى مضامين آن ها از نظركيفيت و وقت عرضه متفاوت است: هر بامداد، هر پنج شنبه و دو شنبه، هر پنج شنبه، اول هر ماه و به روايتى نيمه شعبان، همه اعمال دوران سال بر حضرات معصومين (ع) عرضه مى گردد(2)

عبدالله بن ابان زيات مى گويد: به حضرت رضا(ع) عرض كردم كه براى من و خاندانم دعايى بكنيد. حضرت فرمودند: مگر من دعا نمى كنم به خدا سوگند اعمال شما در هر روز و شبى بر من عرضه مى شود، لذا در هر موردكه مناسب باشد دعا كنم. عبدالله مى گويد: از اين حرف امام تعجب كردم. امام (ع) وقتى متوجه تعجب من شدند، فرمودند: آيا كتاب خداوند را نمى خوانى، آن جا كه مى فرمايد:وقل اعملوا فسيرى الله عَملکم ورسوله والمؤمِنون(3)

و نيز نقل شده كه روزى امام صادق (ع) خطاب به مردى كه در مجلس آن حضرت حضور داشتند، فرمودند: چرا رسول خدا(ص) را از خود مى رنجانيد؟ شخصى از حضرت سؤال كرد: يابن رسول الله(ص) ما چگونه رسول خدا را ناراحت مى كنيم؟ حضرت فرمودند: مگر نمى دانى كه اعمال شما بر رسول خدا(ص) عرضه مى شود، پس اگر معصيتى در اعمال شما مشاهده نمايد، باعث ناراحتى خاطر او خواهد شد. پس با اعمال بدتان پيامبر اكرم (ص) را ناراحت نكنيد، بلكه سعى كنيد با اعمال خوبتان او را مسرور سازيد (4)                                                                                                          

  1. نجم الثاقب باب يازدهم 0

2. معارف و معاريف ج 7، ص 337.

3. سوره توبه 105 منبع حديث كافى ج1 كتاب الحجة.

4. نشريه موعود شماره 18، ص 72.

  چگونه مى شود اثبات كرد كه مهدى واقعاً در تاريخ وجود داشته است شايد شرايط خاص روحى- روانى اين باور را در ذهن مردم جا انداخته باشد اين اصل كه مهدى رهبر موعود و منجى عالم بشريت است به صورت عام در احاديث نبوى، و به صورت خاص در روايات ائمه اهل بيت (ع)آمده است.

در اين روايات مسأله به گونه اي مورد تاکيد قرارگرفته كه جاى هيچ گونه شكى باقى نمي گذارد وچهارصد حديث فقط از طريق اهل سنت شمارش شده كه به ضميمه روايات شيعه به بيش از شش هزار روايت مى رسد و چنين آمارى بسيار بالاست.

در مورد خيلى از مسائل بديهى اسلام كه مسلمانان به آن معتقدند، اين همه روايت وارد نشده است.

اما تجسم اين انديشه در وجود امام دوازدهم (ع) هم دلايل كافى دارد كه كاملاً اقناع كننده است. اين دلايل را مى توان در دو دليل نقلى و علمى، خلاصه كرد: دليل نقلى، وجود امام موعود را اثبات مي کند ودليل علمى، ثابت مي کند كه مهدى (ع) يک اسطوره ويک فرضيه نيست، بلكه حقيقتى است كه وجود او در تاريخ لمس شده است.

اما دليل نقلي صدها روايت و حديث از پيامبر اكرم (ص)و ائمه اهل بيت (ع)رسيده است كه مي گويد مهدى موعود داراى اين خصوصيات است: از اهل بيت است، از فرزندان فاطمه است، از نسل حسين ونهمين فرزند آن حضرت است. ورواياتى كه مي گويد جانشينان پيامبر(ص)دوازده نفر مى باشند.

اين روايات، مهدى موعود را در شخص امام دوازدهم، منحصر و معين مي کند وبا اينكه ائمه (ع)براى حفظ آن حضرت از ترور وقتل سعى داشتند مسأله در سطح عمومى مطرح نشود، در عين حال روايات زيادى در اين زمينه وارد شده است. البته زيادى روايت به تنهايى نمى تواند مقبوليت آن را برساند، بلكه در اين جا قرينه وگواه خاصى وجود دارد كه دليل بر صحت اين روايات است. در حديث شريف نبوى، سخن از امامان، جانشينان، اميران و سخن از دوازده تن آمده است. متن احاديث مختلف است در بعضى دوازده امام و در بعضى دوازده خليفه ودر بعضى ديگر دوازده امير، ذكر شده است. بعضى از مؤلفان، اين احاديث را بيش از دويست وهفتاد شمارش كرده اندكه همگى ازکتابهاي معتبر شيعه وسنى از قبيل صحيح بخارى، صحيح مسلم، سنن ترمذى، سنن ابوداود، مسند احمد و مستدرک حاكم نقل شده است.

اما دليل علمي : دليل علمى تجربه است، تجربه اى كه مدت زمان هفتاد سال گروهى از مردم با آن زندگى كردند يعنى "غيبت صغرى ". غيبت صغرى برگزارشد تا مردم به تدريج با غيبت خو بگيرند و خود را بر اساس آن بسازند. امام از ديده ها پنهان بود ولى از طريق وكيلان وياران مورد وثوق )نواب اربعه( با مردم ارتباط داشت. در اين مدت، چهار تن از پاکترين و باتقواترين مؤمنان، نيابت وجانشينى آن حضرت را بر عهده داشتند ودر مدت هفتاد سال واسطه ميان او ومردم بوده اند وهيچ كسى در هيچ زمينه اى خطايى از آنان نديده و نشنيده است.

آيا تصور مي كنيد امكان داشته باشد يک دروغ، هفتاد سال دوام بياورد وچهار نفر با هماهنگى كامل ويکصدا، يک نقش را بازى كنندآنان با رفتار صميمانه خود چنان در مردم ايجاد اطمينان كرده بودندكه همه به گفتار وكردار آنان ايمان داشتند. آيا مى شود اين چهار تن به

گونه اي نقش بازى كنندكه هيچ كس به حقيقت پى نبرد در حالى كه اين افراد هيچ رابطه خاصى با هم نداشته اند تا بگوييم در اين قضيه تبانى كرده بودند. از قديم گفته اند: طناب دروغ، كوتاه است. امكان ندارد يک دروغ بتواند بدين شكل دوام بياورد ودر تمام اين مدت وبا همه بده و بستان ها وروابط مختلف موضوع كشف نگردد وهمه به درستى آن ايمان داشته باشند. بدينسان در مى يابيم كه پديده غيبت صغرى مى تواند به عنوان يک آزموده علمى، دليل بر واقعيت خارجى يک موضوع باشد و آن وجود، زندگى و سپس غيبت حضرت مهدى (ع)است. آن حضرت پس از غيبت صغرى، خود اعلان كرده است كه در پرده غيبت كبرى خواهد رفت واز نظرها پنهان خواهدگشت وهيچ كسى او را نخواهد ديد. (1)

ا. نشريه موعود شماره 14 ص 80 ( مقاله شهيد سيد محمد باقر صدر).

Powered By
  BLOGFA.COM