تبليغاتX
منتقم زهرا س

فدایت!

نهانی یا عیانی؛ زین دو برگو چیست تصمیمت!
تورا در دیده می یابم، گهی در اشک، گه یابم در آیینه
تو را در سینه می جویم، تو را در موج غم، دریای صبر و خالی از کینه
تو گر بر من عیانی من چرا از باد می پرسم نشانت را ؟
وگر از من نهانی من چرا جز تو نمی بینم؟ نخواهم جز سلامت را؟
فدایت!
بمانی یا نمانی این میان، این را بدان؛
یک لحظه از مهرت نمی لغزم، و با هیچ آفتابی، هیچ مهتابی
و با هیچ اختری دل را نمی بازم، نمی لرزم.
همین امری که بگزیدی - که امری بین الامرین است-
یا حتی از این مفتون تر و پر پیچ تر، ابهام افزاتر؛
که هر چه در نظر داری روا داری،
به هر دردی، به هر زخمی، به هر زهری بنوشانی،
دمی جز خنده بر دردم، دمی جز طعنه بر مرهم، دمی جر شکر بر زهرم، نمی سازم
چه مفتون؟ اصل برهانی.
چه دردی؟ عین درمانی.
چه زخمی؟ فیض ربانی.
چه زهری؟ نوش نورانی.
فدایت!
راستش اما ... دو روزی می شود اینجا دلم بی تاب یک شک است .
نرنجی ها ... فقط شک است؛ یا تشویش؛ یا وسواس شیطانی ... نمی دانم.
تو می دانی که تنها یک گرانی گاه، یک پا لغزه، یک جا می نمایم ضعف در کارم؛
فدایت!
ناید آنروزی که آن را هم روا داری.
مبادا شیشه ام بر سنگ بسپاری.
مبادا آنچه می ترسم - زبانم لال - یک روزی ... اگر روزی چنین کردی ! ...اگر روزی ...
نه ..! حتی گفتنش آشفته ام سازد ... رهایش کن
* * *
شنیدی این صدا را ؟... گوش کن ... تکرار می گوید
همان جا در همان سینه یکی گوید به نرمی :
به صبح ات « یازده رکعت » فقط مانده،
چه خوابی؟! خیز نزدیک فلق هستی.
ببین او هم مرا بر تو فرا خواند!
که نه؛ تو از همان سینه مرا بر خود فرا خوانی.
دگر بیدارباید شد.
قرار بعد هم: فردا، همین ساعت، همین جا، در همین بستر.

 

 حضرت زینب کبری علیها السلام درروزپنجم جمادی الاولی سال پنجم هجری قمری درشهرمدینه منوره متولدگردیده وجهان رابه قدوم خویش مزین فرمودند.

زینب ، نامي آسماني
هنگام ولايت زينب كبري، چون رسول خدا در سفر بود، فاطمه از همسرش علي درخواست كرد كه نامي براي فرزندشان انتخاب كند. علي عليه السلام در جواب فرمود: من بر پدرت سبقت نمي‌گيرم، صبر مي‌كنيم تا پيامبر از سفر برگردد. چون پيامبر بازگشت و خبر ولادت نوزاد زهرا را از زبان علي عليه السلام شنيد فرمود: فرزندان فاطمه فرزندان منند ولي خداوند در باره آنان تصميم مي‌گيرد.بعد از آن جبرئيل نازل شد و پيام آورد كه خداوند سلام مي‌رساند و مي‌فرمايد: نام اين دختر را زينب بگذاريد كه اين نام را در لوح محفوظ نوشته‌ام. آن گاه رسول خدا زينب را گرفت و بوسيد و فرمود: توصيه مي‌كنم كه همه اين دختر را احترام كنند، كه او مانند خديجه كبري است.

نام مبارک آن بزگوار زینب،وکنیه گرامیشان ام الحسن وام کلثوم والقاب آن حضرت عبارتند از:صد‌ّّّیقةالصغری،عصمةالصغری،ولیة الله العظمی،ناموس الکبری،شریکةالحسین علیهاالسلام وعالمه غیر معلّمه،فاضله،کامله و...پدربزرگوارآن حضرت،اولین پیشوای شیعیان حضرت امیرالموُمنین علی بن ابیطالب علیهاالسلام،ومادر گرامی آن بزرگوار،حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می باشد.

اللهم بحرمت زینب الکبری عجل لولیک الفرج

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386ساعت   توسط حاج روح الله  | 

در زيارت صاحب الامر مى خوانيم: السلام على القائم المنتظر و العدل المشتهر. (1) در خصوصيات قيام و حكومت امام زمان (ع) هيچ ويژگى به اندازه عدالت و "قسط " روشنى ندارد. آن قدركه در روايات بر ويژگى عدالت گسترى آن حضرت تاكيد شده، بر ساير مسائل چنين ابرامى نرفته است و اين نشان از برجستگى اين مهم در دوران ظهور دارد. ده ها و بلكه صدها روايت دركتاب هاى مختلف روايى، به ويژه دركتاب منتخب الاثر "كمال الدين "، در مورد عدالت گسترى آن حضرت وارد شده است. در بسيارى از اين روايات، از آن امام به عنوان مظهر و تجلى كامل عدالت ياد شده است. دامنه عدالت حضرت تا اقصى نقاط منازل و زواياى ناپيداى جامعه گسترده است حتى عدالت و دادگرى همچون گرما و سرما در درون خانه هاى مردمان نفوذ مى كند. (2) خداوند چنان بر اين مهم تاكيد دارد كه اگر حتى يك روز از عمر دنيا باقى مانده باشد، از آن را چنان طولانى خواهد كرد (3) تا رؤياى موعود مردمان از راه برسد . در سايه اين عدالت، هيچ انسانى در قيد بندگى و بردگى باقى نمى ماند . (4) حقوق به يغما رفته انسان ها به آن ما باز مى گردد. (5) بندهاى پيدا و ناپيداى بندگى از سر وگردن انسان ها باز مى گردد و زمينه استثمار انسان از انسان به كلى برچيده مى شود . (6) كارگزاران ظلم و بيداد، مورد بازخواست قرار مى گيرند. قاضيان و حاكمان كج رفتار، از مسؤوليت خويش عزل مى شوند و زمين، از هر نوع خيانت و نادرستى پاك مى گردد. (7) عدالت چنان مى شود كه مردم آرزو مى كنند، اى كاش مردگانشان در بين زندگان بودند و از عدالت بهره مند مى شدند. (8) بر طبق برخى روايات، نخستين چيزى كه از عدالت حضرت قائم (ع) آشكار مى شود، اين است كه اعلام مى كند، كسانى كه حج يا مناسك مستحب به جا مى آورند و حجر الاسود را استلام مى كنند و طواف مستحبى انجام مى دهند، آن را به كسانى كه حج واجب دارند، واگذار كنند. (9

 

منابع:

ا. مفاتيح الجنان زيارت صاحب الامر

2. بحار الانوار ج 52 ص362

3. كمال الدين ص 318.

4. بحار الانوار ج 52ص 224

5. همان ج 52 ص 225

6. بحار الانوار ج 51ص 57

7. همان ص120

8. مجمع الزوائد ج 7ص 315

9.کافي ج 4ص 427 بحار الانوار ج52ص 374

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت   توسط حاج روح الله  | 

امام عصرعليه السلام هنگامي كه ظهور مي كند براي تبيين مواضع خويش و روشن كردن اهداف بلند قيام جهاني خود، در جاهاي مختلف سخنراني كرده و نقطه نظرات خود را به گوش جهانيان مي رساند. امام باقرعليه السلام در اين زمينه مي فرمايد:
سوگند به خدا! گوئيا قائم عليه السلام را مي بينم در حالي كه به حجرالأسود تكيه داده است و خداي سبحان را به حقّ خويش سوگند مي دهد و مي فرمايد: اي مردم! هركس درباره خدا با من بحث و مناقشه كند، من شايسته ترين مردم نسبت به خدا هستم. اي مردم! هركس درباره آدم با من مناظره كند، من شايسته ترين فرد به آدم هستم.
اي مردم! هر كس درباره نوح با من مناقشه كند، من نزديك ترين فرد به او هستم. هركس درباره ابراهيم با من بحث كند، من شايسته ترين مردم نسبت به ابراهيم هستم. اي مردم! هركس درباره موسي با من مناظره كند، من شايسته ترين كس به موسي هستم. هركس درباره عيسي با من سخن بگويد، من شايسته ترين فرد به او هستم. هركس درباره محمّد با من بحث كند، من شايسته ترين مردم نسبت به محمّد هستم. هركس درباره كتاب خدا (قرآن) با من مناقشه كند، من آگاه ترين مردم نسبت به كتاب خدا هستم.
آنگاه به مقام ابراهيم رفته و دو ركعت نماز مي گزارد.(1)

 

منبع

بحارالانوار، ج 52، ص 315.

 

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386ساعت   توسط حاج روح الله  | 

شخصى وارد بر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله شد و گفت: يا رسول اللَّه به من قرآن بياموز. حضرت او را به يكى از يارانش سپرد. او دست تازه وارد را گرفت و به كنارى برد و سوره اذا زلزلت را تلاوت كرد و به او ياد داد تا رسيد به آيه:
    فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ (99زلزال/7) پس هر كس همسنگ ذره‏اى عمل خير انجام داده باشد، [پاداش] آن را مى‏بيند.
    هركسى به مقدار ذره‏اى خير يا شر انجام دهد جزاى آن را خواهد ديد. آن شخص كمى فكر كرده و به معلم خود گفت: آيا اين جمله وحى است؟ معلم گفت: بلى. گفت: من درس خود را از اين آيه گرفتم. اكنون كه ريز و درشت كارهاى مخفى و آشكارا ما در اين جهان حساب دارد تكليف من روشن شد همين جمله براى خط زندگى من كافى است و خداحافظى كرد.
    سپس معلم خدمت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمد و گفت: اين شاگرد امروز خيلى كم حوصله بود حتى نگذاشت من بيش از يك سوره كوچك براى او بخوانم و گفت: در خانه اگر كس است يك حرف بس است. من درسم را گرفتم.
    پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند او به مقام فقاهت و شناخت عميقى كه بايد برسد رسيد.

1 - معاد. آقاى قراعتى، صفحه 53.

 

 ostadmotahari

معلم آن هنرمندی که شمع گونه می سوزد و تاریکی های راه را بر انسان خام، روشن می کند. او از خشت خام بنای عظیمی می سازد که آخرین نقطه اش پله ای است و دریچه ای است به خدا!

او قبل از آن که یک شهید باشد یک معلم است و یک مربی! شغلی را از میان هزاران هزار برگزیده که خواه ناخواه در لسان وبیان خدا و خلق، برگزیده اش کرده! معلمی شغل انبیاست! معلم مثل پدر و مادر می ماند در ولایت بر انسان!! معلم انسان ساز است!!! معلم، معلم، تعليم، تربیت، مهارت زندگی کردن، انسان...خدا. حلقه های بهم پیوسته ي يك زنجير، دانه هاي مرتب يك تسبيح

و در چنین شبی دستان پلید نادانی و جهل به خون مردی آغشته گشت، از جنس آسمان، که در اوج ثمردهی و پختگی اش بود. زمانی این اتفاق مي افتاد، که تازه بیان بدیع و فکر اصلاحگرش وی را غربت علوی در حوزه و دانشگاه در آورده بود و خیل عظیم محققان و متفکران با عطشی عجیب روی آورده بودند به چشمه ی جوشان علم او.

او هم رفت و پیوست به خیل عظیم عاشقان. و در لقاء خدایش قهقهه ای مستانه سر داد و امام بزرگوار پیغام داد؛ ای ملت مبارز ایران، پاره ی تنم و حاصل عمرم را از دست دادم. پاره ی تنم و حاصل عمرم را از من گرفتند، ای ملت. مواظب باشید راهش فراموشتان نشود. مواظب باشید در گذر سالها و در پوشش غبار لحظه ها کتابهای راهگشایش را از شما نگیرند!

یاد خاطره 12 اردیبهشت ، روز معلم

 روز شهادت استاد مرتضی مطهری

 را گرامی میداریم

+ نوشته شده در  جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت   توسط حاج روح الله  | 

 یا مهدی جان میلاد پدر بزرگوارت مبارک باد

سلام بر تو و آن لحظه ای که به روی زمين و زمان لبخند زدی و شکوفا شدی و حلقه عارفان و شيفتگان حق را کامل کردی و نويد آخرين سفير صلح را از خانه خود به گوش جهانيان زمزمه کردی.

جهان در انتظار فرزند صالح تو به خود می پيچد و تو آمدی که جهانی را از تب سوزان انتظار با مژده فرزندت مهدی اميد دهی.

تو زيباترين آيه روشنی! تو خوش آهنگ ترين نغمه آزادی هستی! تو نيکو ترين خلق پسنديده ای!

سلام بر تو که پدر همه چشم ها و چشمه های انتظاری!

تو زيباترينی که در سپيده دمی روشن به خاک مفهومی آسمانی بخشيدی. تو آن درخشنده ترينی که خورشيد بر افق دوردست نگاهت به سجده طلوع کرد. تو آن توفنده ترينی که دريا در بی کرانه سينه ات پهلو گرفت و آسمان در وسعت دستانت متولد شد.

سلام بر همه آدينه هایی که در تمنای چشم های منتظر، نام فرزند تو را زمزمه کرد

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت   توسط حاج روح الله 

از ديدني ترين و جالب ترين لحظاتي كه مشتاقان عدالت مهدوي و شيفتگان اهل بيت عليهم السلام انتظار آن را مي كشند و همواره آرزو دارند كه آن لحظات زيبا را ببينند و به جمال دل آراي اميد شيعيان و مايه تسلّي بخش محرومان و مستضعفان و ستم ديدگان عالم چشم بدوزند، همان ساعت ظهور و هنگامه حضور رسمي امام مهدي عليه السلام براي اجراي احكام شريعت و گسترش عدالت مي باشد. پيشواي پنجم، آن لحظات شورآفرين را اين گونه بيان مي كند:
مهدي عليه السلام هنگام نماز عشا ظهور مي كند. او در حالي كه پرچم رسول خداصلي الله عليه وآله وسلم را بر دوش و پيراهنش را بر تن و شمشيرش را به دست گرفته است، تمام نشانه ها و نور و بيان را به همراه خود دارد. بعد از اقامه نماز عشا با صداي رسا و بلند خود مي فرمايد: اي مردم! خدا را به ياد شما مي آورم، شما اينك در پيشگاه خدا ايستاده ايد. او حجّت خود را برگزيد و پيامبران را برانگيخت؛ و كتاب آسماني فرو فرستاد. شما را امر كرد كه چيزي را شريك او قرار ندهيد و از خدا و رسولش فرمان بريد و معارف قرآن را زنده نگهداريد و آنچه را كه قرآن نهي كرده، از آن دوري كنيد و طرفداران هدايت و راستي و پشتيبان پارسائي باشيد. چرا كه زندگي دنيا به آخر رسيده و زوال و نابودي آن نزديك شده است. و دنيا اعلان خدا حافظي و وداع مي كند. من شما را به سوي خدا و رسول و عمل به آيات قرآن، ميراندن باطل و زنده گردانيدن سنت پيامبرصلي الله عليه وآله وسلم... دعوت مي كنم.

آنگاه آن حضرت به همراه سيصد و سيزده مرد، به شمار ياران بدر، كه همانند ابر پائيزي پراكنده اند و چون زاهدان شب در عبادت و همانند شيران روز در شجاعتند، بدون قرار قبلي ظهور مي نمايد و قيام خود را آغاز مي كند. در آن هنگام، خداوند متعال سرزمين حجاز را براي مهدي عليه السلام مي گشايد. آن بزرگوار تمام زندانيان بني هاشم كه بي گناه به زندان افتاده اند را آزاد مي سازد.

در آن موقع، پرچم هاي سياه در كوفه به اهتزاز در آمده و مردم گروه گروه براي بيعت با امام زمان عليه السلام به سويش روانه مي شوند. امام لشكريان خود را به سرتاسر جهان گسيل داشته و ستم و ستمگران را از صحنه گيتي بر مي دارد و حكومت عدالت و راستي و درستكاري به تمام سرزمين ها سايه مي افكند.(۱)

منبع :

۱-عصر الظهور، ص 283 و فارسي 317؛ كتاب الفتن، نعيم بن المروزي، ص 214.


+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت   توسط حاج روح الله  |